بازسازی دندان با پست و کور




پست و کور دندان  

پس از اتمام درمان عصب ‌کشی، ممکن است دندانپزشک استفاده از روکش دندان را به شما توصیه کند. در برخی موارد نیز ممکن است پیش از روکش کردن دندان نیاز به پست و کور داشته باشید. در اینجا با پست و کور و روش انجام آن بیشتر آشنا می‌شوید.

کور یا کلاهک چیست

گاهی اوقات به علت ترک ‌خوردگی، پوسیدگی گسترده، جدا شدن پرشدگی دندان و یا ایجاد سوراخ دسترسی به پالپ، بخش زیادی از ساختار دندان از بین می‌رود. در چنین شرایطی کلاهک یا کور (core) استفاده می‌شود. درمان کلاهک به عملی گفته می‌شود که در آن دندان‌پزشک ساختار از دست رفته دندان را با کلاهک پر می‌کند تا دندان آماده دریافت روکش شود (شکل بالا). با انجام این کار فونداسیون مناسبی برای پشتیبانی روکش ایجاد می‌شود.

کلاهک از چه موادی ساخته می‌شود؟

کلاهک‌ را می‌توان از انواع ماده ترمیم دندان پزشکی ماندگار ساخت. در بیشتر موارد برای ساخت کلاهک از آمالگام (مواد نقره ‌ای رنگی که برای پر کردن دندان استفاده می‌شود) یا کامپوزیت ( مواد سفید رنگی که برای پر کردن دندان استفاده می‌شود) استفاده می‌شود.

دلایل استفاده از کلاهک چیست؟

ثبات روکش، به ساختار دندان که در زیر آن قرار گرفته است، بستگی دارد. در صورتی که بخش بسیار کمی از ساختار دندان باقی مانده باشد، روکش در صورت وارد آمدن فشار به خصوص از سمت پهلو به راحتی از جای خود جدا می‌شود. در چنین شرایطی با بازسازی دندان به کمک کلاهک می‌توان ساختار دندان را به ابعاد اولیه آن نزدیک‌تر کرد. به این صورت ثبات و اتصال روکش تا حد چشمگیری بهبود می‌یابد بنابراین طول عمر ترمیم به حداکثر می‌رسد.

پست و کور چیست؟

تفاوت بین کلاهک یا “کور” دندان و “پست و کور” (post and core) که به آن کلاهک و میله نیز گفته می‌شود در عملکرد آنهاست. به این معنی که کلاهک تنها، برای بازسازی ساختار دندان استفاده می‌شود در حالی که سیستم کلاهک و میله (پیچ فلزی که در شکل بالا در داخل مجرای ریشه قرار گرفته است میله یا پست نام دارد) علاوه بر این کار، کلاهک را نیز به دندان تثبیت می‌کند.

کلاهک را برای هر دندانی می‌توان ساخت اما کلاهک و  میله تنها برای دندانی ساخته می‌شود که تحت عصب‌کشی قرار گرفته است.

شکل- در تصویر بالا بخش مربعی شکل مرکز دندان، ترمیم کلاهک یا کور بوده و میله فلزی که در مجرای ریشه قرار گرفته است پست نام دارد که برای اتصال محکم بین کلاهک و دندان استفاده میشود.

آیا همیشه به میله نیاز است؟

به ‌طور کلی اگر بیش از نیمی از تاج طبیعی دندان (بخش سفید رنگ دندان که بالای سطح لثه قرار دارد) از بین رفته باشد، میله یا پست برای کمک به اتصال کلاهک به دندان لازم است.

اگر بیش از نیمی از تاج دندان هنوز باقی مانده باشد، احتمالاً خود کلاهک کافی بوده و نیازی به میله نیست.

 

توجه داشته باشید که میله نقشی در استحکام و تقویت دندان ایفا نمی‌کند. بلکه برعکس، تحقیقات نشان داده‌ اند نه تنها با کمک میله تقویتی برای دندان ایجاد می‌شود بلکه ممکن است دندان تضعیف شده و خطر شکستگی آن بیشتر شود.

با این حال این به این معنی نیست که استفاده از میله خوب نیست بلکه میله را باید تنها به عنوان نگهدارنده و متصل کننده کلاهک به دندان در نظر گرفت. بنابراین اگر ساختار طبیعی دندان به اندازه کافی باشد، نیازی به استفاده از میله وجود ندارد.

 

روش نصب کلاهک و میله

  • در صورتی که تنها کلاهک استفاده می‌شود:

دندانپزشک مواد ترمیمی ( آمالگام یا باندینگ) را بر روی دندان قرار می‌دهد . این کار مشابه پر کردن دندان است. در این فرآیند ممکن است از پیچ کوچکی برای پین کردن ترمیم دندان استفاده شود. هدف نهایی آماده کردن دندان برای دریافت روکش است. ترکیب نهایی دندان و ترمیم کلاهک به طور کلی باید از نظر اندازه و شکل مشابه حالتی باشد که دندان طبیعی بدون آسیب ‌دیدگی باید داشته باشد.

  • در صورتی که کلاهک و میله استفاده می‌شود:

ابتدا دندانپزشک با استفاده از دریل دندانپزشکی، فضای مناسبی برای میله ایجاد می‌کند. این سوراخ معمولاً داخل یکی از مجاری ریشه دندان واقع شده است که در مرحله مهر و موم کردن دندان در عصب‌ کشی پر شده است. ابعاد میله کاملاً مطابق با سوراخ ایجاد شده در دندان است. میله در سوراخ قرار گرفته و با باندینگ یا چسب مخصوص در جای خود محکم می‌شود. پس از این که میله محکم شد، ترمیم دندانی بر روی انتهای بیرون زده میله قرار می‌گیرد. در آخر کلاهک به کمک میله و ساختار باقی مانده دندان در جای خود محکم و تثبیت می‌شود.

اتمام بازسازی دندان

پس از این که کلاهک و میله یا کلاهک تنها بر روی دندان قرار گرفت، روکش ساخته و بر روی دندان نصب می‌شود.